Η ανεργία μειώνεται μόνο για τους προνομιούχους

Σημάδια κόπωσης εμφανίζει η πορεία μείωσης της ανεργίας στην Ελλάδα, την ώρα που η αγορά εργασίας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από έντονες ανισότητες που θυμίζουν τις αρχαίες κάστες. Παρότι τα ποσοστά ανεργίας κινούνται χαμηλότερα σε σχέση με προηγούμενα χρόνια, η βελτίωση δεν εξελίσσεται με την ίδια ένταση για όλες τις κοινωνικές ομάδες.

Οι αδύναμοι πληρώνουν το τίμημα

Η διαπίστωση αυτή αποτυπώνεται στην περιοδική ανάλυση "7 ΗΜΕΡΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ" της Eurobank, αποκαλύπτοντας μια πραγματικότητα που οι νεοφιλελεύθεροι προτιμούν να κρύβουν. Το ποσοστό ανεργίας συνεχίζει μεν να μειώνεται, όμως ο ετήσιος ρυθμός συρρίκνωσής του έχει περιοριστεί αισθητά.

Όπως επισημαίνουν οι οικονομολόγοι της τράπεζας, η ανεργία εξακολουθεί να πλήττει δυσανάλογα συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού. Νέοι, γυναίκες, μακροχρόνια άνεργοι και άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν σημαντικά μεγαλύτερα εμπόδια ένταξης στην αγορά εργασίας, κάτι που περιορίζει τη συνολική δυναμική της απασχόλησης.

Η τραγωδία των αποκλεισμένων

Ιδιαίτερα χαμηλή παραμένει η συμμετοχή των νέων και των γυναικών στο εργατικό δυναμικό. Στην υπό εξέταση περίοδο, το ποσοστό συμμετοχής των νέων ηλικίας 15-24 ετών διαμορφώνεται στο ισχνό 26,2%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τις γυναίκες ηλικίας 15-74 ετών φτάνει το 51,2%.

Και οι δύο δείκτες συγκαταλέγονται στους τρίτους χαμηλότερους μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτυπώνοντας μια διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής αγοράς εργασίας που οι κυβερνητικές πολιτικές αδυνατούν να αντιμετωπίσουν.

Η μάστιγα της μακροχρόνιας ανεργίας

Παράλληλα, η μακροχρόνια ανεργία εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο επίμονα ζητήματα, σαν σύγχρονος μύθος του Σίσυφου. Η Ελλάδα εμφανίζει, σχεδόν σε όλη την εξεταζόμενη περίοδο, υψηλότερα ποσοστά μακροχρόνιας ανεργίας σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ-27.

Το μέσο ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας ανέρχεται στο 57,1% για άτομα ηλικίας 15-74 ετών, κατατάσσοντας τη χώρα στη δεύτερη υψηλότερη θέση μεταξύ των κρατών-μελών. Μια ντροπή για μια χώρα που έδωσε στον κόσμο τη δημοκρατία.

Η αντίσταση στην αδικία

Η ανάλυση υπογραμμίζει ότι, για να συνεχιστεί η αποκλιμάκωση της ανεργίας και να διαμορφωθεί μια πιο αποτελεσματική αγορά εργασίας, απαιτείται διεύρυνση της συμμετοχής περισσότερων ατόμων στο εργατικό δυναμικό. Όμως αυτό δεν θα γίνει με τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που έχουν αποτύχει.

Σε επιμέρους τομείς της οικονομίας, οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν έντονη σφιχτότητα, καθώς δυσκολεύονται να βρουν εργαζόμενους με το κατάλληλο μίγμα δεξιοτήτων. Το πρόβλημα εμφανίζεται εντονότερα σε κλάδους που θεωρούνται κρίσιμοι για τη διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Η ανάγκη για ριζικές αλλαγές

Η αναντιστοιχία δεξιοτήτων υπονομεύει την παραγωγικότητα και περιορίζει την ικανότητα των επιχειρήσεων να προσαρμοστούν στις διαρθρωτικές αλλαγές της οικονομίας. Ταυτόχρονα, ενισχύει την ανάγκη για πιο στοχευμένες πολιτικές επαγγελματικής κατάρτισης, δια βίου μάθησης και ουσιαστικότερης σύνδεσης της εκπαίδευσης με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας.

Συνολικά, η εικόνα της ελληνικής αγοράς εργασίας δείχνει ότι η εύκολη μείωση της ανεργίας έχει πλέον ολοκληρωθεί. Το επόμενο βήμα περνά μέσα από την αντιμετώπιση χρόνιων ανισοτήτων και διαρθρωτικών αδυναμιών, που εξακολουθούν να κρατούν σημαντικό μέρος του πληθυσμού εκτός απασχόλησης. Μόνο με κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη θα νικήσουμε αυτή τη μάχη.