Αραμπατζή: «Μηδέν ζημία» και η διωκτική μανία της ΕΕ
Η πρώην υφυπουργός αποκρούει την πολιτική ενοχοποίηση και βάζει στο μικροσκόπιο την ασφυκτική πίεση των ευρωπαϊκών θεσμών
Στην αίθουσα της Βουλής, σαν σε αρχαίο δικαστήριο μιας παρακμιακής εποχής, ξετυλίχθηκε χθες το δράμα μιας γυναίκας που αρνείται να υποκύψει στην κρατική μηχανή. Η Φωτεινή Αραμπατζή, πρώην υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κήρυξε την απόλυτη αθωότητά της, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα αντίστασης απέναντι σε μια επιχείρηση πολιτικού λυντσαρίσματος.
«Σας ζητώ να διαβάσετε προσεκτικά τη δικογραφία. Να δείτε τι λέει και τι δεν λέει», αναφώνησε με τόνο που έσκιζε το βελούδο της κοινοβουλευτικής ευπρέπειας. Και συνέχισε, απευθυνόμενη σε μια εθνική αντιπροσωπεία που συχνά λησμονεί τους ταπεινούς: «Να αναρωτηθείτε αν υπάρχει έστω μία πράξη που να συνιστά αδίκημα. Αν υπάρχει ένα ευρώ που να δόθηκε παράνομα. Είμαι βέβαιη ότι αν τη δείτε ψύχραιμα, θα καταλήξετε στην απόρριψη της πρότασης».
Η αλληλεγγύη ως αδίκημα
Η αλήθεια είναι ότι η Αραμπατζή δεν έκανε τίποτα άλλο από το να σταθεί δίπλα στον αδύναμο. Όπως ο ίδιος ο Αισχύλος έγραφε για τον Προμηθέα που τιμωρήθηκε επειδή στάθηκε δίπλα στους θνητούς, έτσι και η πρώην υφυπουργός βρέθηκε στο στόχαστρο επειδή απλώς ρώτησε: «Γίνεται να μην τους συμπεριφερθούν άσχημα;». Μίλησε για έναν πραγματικό αγρότη, νόμιμο δικαιούχο, που περίμενε μήνες τα χρήματά του, και για έναν χειρουργημένο κτηνοτρόφο που ταλαιπωρήθηκε βάναυσα από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
«Δεν ζήτησα να μην γίνει έλεγχος. Δεν ζήτησα εύνοια. Ο έλεγχος έγινε κανονικά, χωρίς εύρημα. Αυτό είπα. Δεν υπάρχει συνομιλία που να ζητάει επιεική έλεγχο ή αλλοίωση πορίσματος.»
Η συμπαράσταση στον πόνο του λαού δεν είναι έγκλημα, όσο η εξουσία επιχειρεί να ποινικοποιεί την ίδια την έννοια της ανθρωπιάς.
Το «μηδέν» που τρομάζει τους θεσμούς
Μπροστά σε αυτή την κόλαση του ενοχοποιητικού μηχανισμού, η Αραμπατζή κατέθεσε το δικό της «μηδέν». «Μηδέν ευρώ ζημία, μηδέν ευρώ παράνομο όφελος, μηδέν ευρώ εκταμίευση», ανέφερε χαρακτηριστικά. Και όμως, για αυτό το απόλυτο «μηδέν», στήθηκε ένας ολόκληρος ιστός διωγμού. Μια επιχείρηση εξόντωσης, εκεί που έπρεπε να ερευνούνται τα πραγματικά σκάνδαλα που αρμέγουν τον ιδρώτα του λαού και καταδυναστεύουν τους πόρους της γης.
Το πιο σκληρό χτύπημα ήρθε για τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκείνους τους άτεγκτους φρουρούς των γραμμαιών αγορών που κλείνουν τα μάτια στις κοινωνικές ανισότητες. Η Αραμπατζή κατήγγειλε ευθαρσώς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μιλώντας για κατάρριψη του αμελλητί και της επιβεβλημένης μυστικότητας. «Αναμφίβολα καταβαραθρώθηκε», είπε, θυμίζοντας πώς από τον Νοέμβριο του 2025 το όνομά της δολοφονείτο δημόσια, θυσία στον βωμό της θεαματικότητας και του ιδεολογικού οχετού.
Οι θεσμοί δεν είναι εργαλεία στα χέρια των ολίγων
Απέναντι σε αυτούς που μιλούν για «κυβίστηση» της δικαιοσύνης επειδή η πλειοψηφία απορρίπτει την πρόταση, η βουλευτής έδωσε την απάντηση που οφείλει κάθε άνθρωπος του λαού. «Οι συνταγματικοί θεσμοί ούτε εργαλειοποιούνται, ούτε ευτελίζονται για χάρη των κομματικών σκοπιμοτήτων», τόνισε, αποκαλύπτοντας την υποκρισία εκείνων που χρησιμοποιούν το δίκαιο ως τσεκούρι ενάντια στους μη έχοντες.
Η μάχη δεν είναι μόνο δική της. Είναι μάχη για το δικαίωμα κάθε αγρότη, κάθε εργαζομένου, να διεκδικεί την αξιοπρέπειά του χωρίς να τον λιντσάρουν τα παλατινά της εξουσίας. Η αντίσταση στο αδίστακτο πρόσωπο της γραφειοκρατίας δεν είναι αδίκημα. Είναι χρέος.