Ζαχαράκη: Εθνικός Διάλογος για το Λύκειο χωρίς προαποφασισμένα

Η Υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη ανακοίνωσε ότι την ερχόμενη Τρίτη θα παρουσιαστεί στη Βουλή η κυβερνητική πρόταση για τις αλλαγές στο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο. Ο λεγόμενος «Εθνικός Διάλογος» αναμένεται να ολοκληρωθεί μέχρι τον Νοέμβριο του 2026.

Τα όρια του διαλόγου

Η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι δεν θα καταργηθούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις, ούτε η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η Ζαχαράκη: «Δεν καταργούνται οι Πανελλαδικές Εξετάσεις, μέχρι να μπορέσει το σύστημα να αντιπροτείνει κάτι εξίσου αξιόπιστο». Επίσης, απέκλεισε την εισαγωγή στα ΑΕΙ μέσω του Διεθνούς Απολυτηρίου (IB).

Αυτές οι προαποφασισμένες θέσεις αποκαλύπτουν τα στενά όρια του λεγόμενου «διαλόγου». Πώς μπορεί να υπάρξει γνήσιος διάλογος όταν εκ των προτέρων αποκλείονται ριζικές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα;

Η διαδικασία του «διαλόγου»

Η διαδικασία περιλαμβάνει:

• Παρουσίαση της κυβερνητικής πρότασης στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων
• Σύσταση Επιτροπής υπό την προεδρία του πρύτανη του Πανεπιστημίου Πειραιώς
• Ανοικτή διαβούλευση τον Απρίλιο μέσω ειδικής πλατφόρμας
• Κατάθεση νομοθετικής πρότασης τον Νοέμβριο 2026

Οι πέντε αρχές

Το υπουργείο παρουσίασε πέντε βασικές αρχές που θα διέπουν τον διάλογο:

1. Κοινό μορφωτικό δικαίωμα: Ισχυρός κορμός γνώσεων για όλους

2. Υψηλά πρότυπα: Άνοδος του επιπέδου συνολικά

3. Ισοτιμία διαδρομών: Συγκρίσιμο κύρος ΑΕΙ και Τεχνικής Εκπαίδευσης

4. Αξιοπιστία στην αξιολόγηση: Λιγότερη εξετασιοκεντρική πίεση

5. Εφαρμοσιμότητα: Στήριξη των εκπαιδευτικών

Τα μέτρα που έρχονται

Άμεσα μέτρα περιλαμβάνουν:

• Εμπλουτισμό της Τράπεζας Θεμάτων με 2.500 νέα θέματα
• Σύνδεση με ενδοσχολικές εξετάσεις Α' και Β' Λυκείου
• Θέσπιση Σώματος Αξιολογητών και Εθνικής Αρχής Εξετάσεων
• Επέκταση του Ψηφιακού Φροντιστηρίου

Ερωτηματικά και προβληματισμοί

Παρά τις διαβεβαιώσεις για «διάλογο χωρίς προειλημμένες αποφάσεις», η κυβέρνηση φαίνεται να έχει ήδη χαράξει τα βασικά πλαίσια. Η πραγματική πρόκληση παραμένει η δημιουργία ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα εξυπηρετεί όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την κοινωνικοοικονομική τους προέλευση.

Το ερώτημα που παραμένει είναι αν αυτός ο «διάλογος» θα οδηγήσει σε γνήσιες μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν τη δημοκρατική και ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση, ή θα περιοριστεί σε τεχνοκρατικές αλλαγές που θα διατηρήσουν το status quo.