Ουκρανία: Το εργαστήριο του πολέμου των πλουσίων κατά των λαών
Τέσσερα χρόνια μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ο πόλεμος αυτός έχει αποκαλύψει την πραγματική φύση της σύγχρονης ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας. Όχι μόνο λόγω των χιλιάδων νεκρών εργαζομένων και αγροτών που θυσιάζονται στο βωμό των γεωπολιτικών συμφερόντων, αλλά και επειδή η Ουκρανία έχει μετατραπεί σε πεδίο δοκιμών για τα όπλα του κεφαλαίου.
Η νέα βιομηχανία του θανάτου
Η Ουκρανία έχει γίνει το απόλυτο εργαστήριο του πολέμου του μέλλοντος, όπου οι πολυεθνικές των εξοπλισμών δοκιμάζουν τα νέα τους προϊόντα στα σώματα των λαών. Από τα φθηνά drones μέχρι τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, η καπιταλιστική μηχανή πολέμου εξελίσσεται με αίμα και δάκρυα.
Σήμερα, η Ρωσία ελέγχει περίπου το 20% της ουκρανικής επικράτειας, ενώ η Ουκρανία βασίζεται στη διεθνή βοήθεια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Χρήματα που θα μπορούσαν να λύσουν την παγκόσμια φτώχεια, σπαταλώνται για να τροφοδοτήσουν τη μηχανή του πολέμου.
Η αποτυχία του ιμπεριαλιστικού σχεδιασμού
Όπως εξηγεί ο Καθηγητής Κωνσταντίνος Γρίβας από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, "ο πόλεμος στην Ουκρανία κατέδειξε ότι μια διαχρονική παθογένεια πολλών στρατών σε όλο το μήκος της Ιστορίας συνεχίζει να υφίσταται: είναι η άρνηση να αντιληφθούν το καινούργιο".
Η αρχική ρωσική επίθεση, βασισμένη στη θεωρία του Έλληνα στρατιωτικού θεωρητικού Βλαδίμηρου Τριανταφύλωφ για τη "Μάχη εις Βάθος", απέτυχε παταγωδώς. Οι ιμπεριαλιστές πίστευαν ότι θα επιτύγχαναν μια γρήγορη αλλαγή καθεστώτος, όπως έκαναν στο Αφγανιστάν. Όταν αυτό δεν προέκυψε, εγκλωβίστηκαν σε έναν πόλεμο που κοστίζει χιλιάδες ζωές καθημερινά.
Η επιστροφή στη βαρβαρότητα
Οι επιχειρήσεις στην Ουκρανία κατέδειξαν τη μεγάλη σημασία του μαζικού όγκου πυρός. Οι δυτικές αυταπάτες για "έξυπνα" πυρομαχικά ακριβείας κατέρρευσαν μπροστά στην πραγματικότητα: τα "χαζά" παραδοσιακά βλήματα πυροβολικού παραμένουν ο κυρίαρχος στο πεδίο της μάχης.
Ο πόλεμος έχει επιστρέψει στις υπόγειες οχυρώσεις, θυμίζοντας τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μικρές ομάδες μαχητών, ευέλικτες και ταχυκίνητες, είναι οι μόνες που μπορούν να κινηθούν στη ζώνη του θανάτου μεταξύ των αντιμαχόμενων δυνάμεων.
Η τεχνολογική επανάσταση του θανάτου
Τα FPV drones, εφοδιασμένα με οπτική ίνα, ανταγωνίζονται πλέον ακόμη και δραματικά πιο ακριβά οπλικά συστήματα. Ένα drone κόστους 3-5% ενός ισραηλινού πυραύλου Spike NLOS μπορεί να επιτύχει παρόμοια αποτελέσματα.
Όπως προειδοποιεί ο Γρίβας, "μεγάλες και ακριβές πλατφόρμες σαν τα άρματα μάχης είναι πλέον βέβαιο ότι δεν μπορούν να επιβιώσουν στη ζώνη του θανάτου για παραπάνω από δέκα λεπτά".
Η κατάρρευση του διεθνούς δικαίου
Ο πόλεμος αυτός έστειλε στον σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας συνθήκες περί απαγόρευσης διαφόρων κατηγοριών όπλων. Από τη Συνθήκη του Όσλο για τα όπλα διασποράς μέχρι τη Συνθήκη της Οττάβα για τις νάρκες κατά προσωπικού, όλα καταρρέουν μπροστά στις ανάγκες του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Ο πολυχωρικός πόλεμος του κεφαλαίου
Έχουμε πλέον αυτό που οι στρατιωτικοί θεωρητικοί αποκαλούν "πολυχωρικό" πόλεμο: ενοποιημένες επιχειρήσεις στους πέντε χώρους της μάχης (στεριά, θάλασσα, αέρα, διάστημα και κυβερνοχώρο) μαζί με το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα.
Αυτή είναι η πραγματικότητα του σύγχρονου καπιταλισμού: ένας παγκόσμιος πόλεμος για την επανακατανομή των αγορών και των πηγών ενέργειας, όπου οι λαοί πληρώνουν το τίμημα με το αίμα τους, ενώ οι πολυεθνικές των εξοπλισμών θερίζουν κέρδη.
Η ιστορία θα κρίνει όσους σήμερα σιωπούν μπροστά σε αυτή τη βαρβαρότητα.