Νέο νομοσχέδιο για τη μετανάστευση: Όταν η «εκσυγχρονισμός» κρύβει τη σκληρότητα

Στην ολομέλεια της Βουλής εισάγεται σήμερα το νομοσχέδιο για την νόμιμη μετανάστευση με τίτλο «Προώθηση Πολιτικών Νόμιμης Μετανάστευσης», ένα κείμενο που παρουσιάζεται ως «σύγχρονη μεταναστευτική πολιτική» αλλά αποκαλύπτει τη βαθιά νεοφιλελεύθερη λογική της κυβέρνησης.

Η διττή στρατηγική: Φτηνό εργατικό δυναμικό και αυστηρός έλεγχος

Το νομοσχέδιο υπηρετεί δύο βασικούς άξονες. Από τη μία, διευκολύνει την εισαγωγή εργατικού δυναμικού που χρειάζεται το κεφάλαιο, μειώνοντας τη γραφειοκρατία και επιταχύνοντας τις διαδικασίες για όσους μπορούν να προσφέρουν φτηνή εργασία. Από την άλλη, σκληραίνει δραματικά τη μεταχείριση όσων δεν ταιριάζουν στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο.

Η εισαγωγή νέων κατηγοριών θεωρήσεων όπως το «Tech visa» και το «Talent visa» αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση: να προσελκυστούν εξειδικευμένοι εργαζόμενοι που θα ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα θα πιέσουν προς τα κάτω τους μισθούς των Ελλήνων εργαζομένων.

Κρήτη: Το νέο πεδίο πειραματισμού

Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η τροπολογία που ανοίγει το δρόμο για δημιουργία προσωρινών δομών στην Κρήτη, στο Ηράκλειο και στα Χανιά. Ο υπουργός Πλεύρης παρουσιάζει αυτές τις δομές ως «λύση» στη γραφειοκρατία, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για κέντρα διαχωρισμού που θα λειτουργούν ως φίλτρο για τον καθορισμό του μέλλοντος των ανθρώπων.

«Όσοι έχουν μη προσφυγικό προφίλ θα οδηγούνται σε χώρους κράτησης», δηλώνει ο υπουργός με την ψυχρότητα του τεχνοκράτη που αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως στατιστικά στοιχεία.

Η επίθεση στις ΜΚΟ και την αλληλεγγύη

Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει αυστηρές κυρώσεις κατά των ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στον τομέα της μετανάστευσης. Υπό το πρόσχημα της «διαφάνειας», η κυβέρνηση επιδιώκει να φιμώσει τις οργανώσεις που υπερασπίζονται τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων.

Η πρόβλεψη για πολυετή κάθειρξη και διαγραφή από το μητρώο για μέλη ΜΚΟ που «εμπλέκονται σε διακίνηση» είναι ένας επικίνδυνος ορισμός που μπορεί να περιλαμβάνει και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας.

Η λογική της αγοράς εργασίας

Το νομοσχέδιο προωθεί ένα μοντέλο μετανάστευσης που υπηρετεί αποκλειστικά τις ανάγκες της αγοράς. Οι διμερείς συμφωνίες με χώρες προέλευσης, η έμφαση στην «επιστροφή παράνομα διαμενόντων» και η δημιουργία fast track διαδικασιών για μεγάλα έργα και στρατηγικές επενδύσεις αποκαλύπτουν μια πολιτική που βλέπει τους μετανάστες ως εμπόρευμα.

Η αξιοποίηση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας σε τομείς με ελλείψεις όπως οι κατασκευές, η αγροτική παραγωγή και ο τουρισμός αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση: να δημιουργηθεί ένα στρώμα φτηνής εργασίας που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Η ανάγκη για αντίσταση

Αντιμέτωποι με αυτό το νομοσχέδιο που συνδυάζει τη νεοφιλελεύθερη εκμετάλλευση με την αυταρχική σκληρότητα, οι προοδευτικές δυνάμεις καλούνται να αντισταθούν. Η μεταναστευτική πολιτική δεν μπορεί να είναι υπόθεση αγοράς αλλά πρέπει να βασίζεται στα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Όπως έλεγε ο Μπρεχτ, «όταν οι άρχοντες μιλούν για ειρήνη, ο λαός ξέρει ότι έρχεται πόλεμος». Όταν η κυβέρνηση μιλά για «σύγχρονη μεταναστευτική πολιτική», οι εργαζόμενοι και οι αδύναμοι ξέρουν ότι έρχεται νέα επίθεση στα δικαιώματά τους.