Κλέλια Ρένεση: Τρία χρόνια κλαίει ο λαός στις πλατείες για τα Τέμπη

Η ηθοποιός καταγγέλλει την κρατική συγκάλυψη και το πελατειακό σύστημα που οδήγησε στην τραγωδία των 57 νεκρών

Με οργή και απελπισία μίλησε η Κλέλια Ρένεση για τα συλλαλητήρια μνήμης των Τεμπών, τρία χρόνια μετά την τραγωδία που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους. Η ηθοποιός, μιλώντας στην εκπομπή "Χαμογέλα και Πάλι", εξέφρασε την αγανάκτηση ενός ολόκληρου λαού που παραμένει χωρίς απαντήσεις.

"Εγώ είμαι μια απλή πολίτης, η οποία από την πρώτη στιγμή ευαισθητοποιήθηκα πολύ με αυτό το θέμα, γιατί από την πρώτη στιγμή μυριστήκαμε την κοροϊδία και τη συγκάλυψη", τόνισε η Ρένεση, αποκαλύπτοντας την αλήθεια που όλοι γνωρίζουμε αλλά λίγοι τολμούν να εκφράσουν.

Το πελατειακό κράτος και η ευρωπαϊκή υποκρισία

Η Κλέλια Ρένεση δεν δίστασε να καταγγείλει το σάπιο σύστημα που διαιωνίζεται στη χώρα μας: "Είναι ένα πελατειακό κράτος που λειτουργεί στην Ελλάδα πάρα πολλά χρόνια τώρα, με την ανοχή των πολιτών. Οι μισοί πολίτες προσπαθούν να βολευτούν σε θέσεις πελατειακές".

Ιδιαίτερα σκληρή ήταν η κριτική της στην Ευρωπαϊκή Ένωση: "Όλα αυτά τα λεφτά δεν ξέρουμε πού πηγαίνουν. Η Ευρώπη ελέγχει τσάτρα πάτρα και μας βάζει κάποιες ρήτρες που τις πληρώνουν οι πολίτες. Εμείς τα πληρώνουμε, όταν δεν γίνονται τα έργα όταν πρέπει".

Η κραυγή απελπισίας ενός λαού

Με συγκλονιστικά λόγια, η ηθοποιός περιέγραψε την τραγική κατάσταση: "Βλέπουν έναν λαό τρία χρόνια μες στις πλατείες να κλαίει. Τι άλλο πρέπει να κάνουμε; Να αυτοπυρποληθούμε;"

Η Ρένεση υπογράμμισε ότι οι συγγενείς των θυμάτων δεν πήγαν στο μνημόσυνο να ανάψουν κεριά, αλλά "ήταν στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη να διαμαρτυρηθούν, να ενωθούν με τον κόσμο για να βρουν το δίκιο τους κάποια μέρα, γιατί είμαστε η μόνη τους ελπίδα".

Η αναγκαιότητα της ενότητας

"Δυστυχώς η ιστορία έχει δείξει ότι πολύ σπάνια γινόμαστε μια γροθιά, αλλά ήλπιζα ότι σε αυτό το γεγονός θα γίνουμε όλοι μια γροθιά", είπε η Κλέλια Ρένεση, καλώντας σε ενότητα όλους τους θεσμούς: δημοσιογράφους, αρθρογράφους, δικαστικά όργανα.

Η κραυγή της για δικαιοσύνη αντηχεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας: "Δεν γίνεται ένα παιδί να παίρνει το τρένο και να εξαϋλώνεται. Και να είναι όλα καλά. Την επόμενη μέρα μια μπουλντόζα να σκεπάζει με πέτρες το σημείο και να μην τρέχει τίποτα".

Η φωνή της Κλέλιας Ρένεση είναι η φωνή κάθε Έλληνα που αρνείται να συμβιβαστεί με την αδικία. Τρία χρόνια μετά, η μάχη για την αλήθεια συνεχίζεται.