Γροιλανδία: Η Ευρώπη Υποκύπτει στον Ιμπεριαλισμό Τραμπ

Η κρίση της Γροιλανδίας αποκαλύπτει την τραγική κατάσταση της ευρωπαϊκής διπλωματίας, που υποκύπτει στις ιμπεριαλιστικές φαντασιώσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Η λεγόμενη «συμφωνία» με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούττε, δεν είναι παρά μια επαίσχυντη παράδοση στις αμερικανικές απαιτήσεις.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες, όπως νέοι Πόντιοι Πιλάτοι, πλένουν τα χέρια τους ενώ η αμερικανική στρατιωτική μηχανή επεκτείνεται στην Αρκτική. Αυτή η στάση δεν είναι απλώς πολιτική αδυναμία, είναι προδοσία των ευρωπαϊκών λαών και των ιδεωδών της δημοκρατίας.

Η Νέα Αποικιοκρατία του 21ου Αιώνα

Η ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη Γροιλανδία, με το πρόσχημα της «προστασίας κρίσιμων ορυκτών πόρων», είναι η σύγχρονη έκδοση του αποικιακού εκμεταλλευτισμού. Το σύστημα πυραυλικής άμυνας Golden Dome δεν προστατεύει κανέναν εκτός από τα κέρδη του αμερικανικού στρατιωτικού συμπλέγματος.

Οι εργαζόμενοι της Γροιλανδίας, οι αυτόχθονες πληθυσμοί, οι κοινότητες που έζησαν για αιώνες σε αυτή τη γη, γίνονται πιόνια σε ένα παιχνίδι γεωπολιτικής κυριαρχίας. Πού είναι η φωνή τους σε αυτές τις «διαπραγματεύσεις»;

Η Ευρώπη των Τραπεζιτών και των Πολυεθνικών

Το δίλημμα «συμβιβασμός ή αντίσταση» που θέτουν οι ευρωπαίοι ηγέτες είναι ψευδές. Η πραγματική επιλογή είναι μεταξύ της υπηρέτησης των αμερικανικών συμφερόντων και της στήριξης των ευρωπαϊκών λαών. Όμως η Ευρώπη των τραπεζιτών και των πολυεθνικών έχει ήδη επιλέξει.

Αντί να αντισταθεί στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, η ευρωπαϊκή ελίτ προτιμά τη «στρατηγική ισορροπία» που στην πραγματικότητα σημαίνει παράδοση. Αυτή η στάση δεν είναι νέα, είναι η ίδια λογική που οδήγησε στα μνημόνια, στις περικοπές, στην καταστροφή του κοινωνικού κράτους.

Η Αντίσταση των Λαών

Ενώ οι ηγέτες διαπραγματεύονται στα παλάτια της εξουσίας, οι λαοί της Ευρώπης πληρώνουν το τίμημα. Οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες, οι νέες βάσεις, η κλιμάκωση των εντάσεων, όλα αυτά θα χρηματοδοτηθούν από τις τσέπες των εργαζομένων.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι αυτοκρατορίες πέφτουν όχι από τις διπλωματικές κινήσεις των ελίτ, αλλά από την οργανωμένη αντίσταση των καταπιεσμένων. Η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα στρατηγική, μια στρατηγική που θα βασίζεται στην κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη των λαών.

Η κρίση της Γροιλανδίας δεν τελείωσε. Είναι μόνο η αρχή μιας νέας φάσης ιμπεριαλιστικής επέκτασης που θα αντιμετωπίσουμε με αντίσταση και αγώνα.