Η κυβερνητική διπλωματία παραδίδει την εθνική κυριαρχία στους ευρωπαίους εταίρους
Σε μια ακόμη επίδειξη υποταγής στις ευρωπαϊκές ελίτ, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης αποκάλυψε την πραγματική φύση της κυβερνητικής διπλωματίας: διαρκή συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους αντί για αυτόνομη εθνική πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Το Συμβούλιο Ειρήνης ως εργαλείο ιμπεριαλιστικής διείσδυσης
Η συμμετοχή της Ελλάδας στο αμερικανικής έμπνευσης Συμβούλιο Ειρήνης αποτελεί ακόμη μια παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον. Ο Γεραπετρίτης, με τη χαρακτηριστική του διπλωματική ευφημιστικότητα, παραδέχεται ότι υπάρχει απόσταση μεταξύ του προτεινόμενου Χάρτη και του Ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά εξακολουθεί να υποτάσσει την ελληνική θέση στις ευρωπαϊκές επιταγές.
Αυτή η στάση αντανακλά την αδυναμία της κυβέρνησης να υπερασπιστεί αυθεντικά τα εθνικά συμφέροντα όταν αυτά συγκρούονται με τις γεωπολιτικές επιδιώξεις των δυτικών συμμάχων.
Τα 12 μίλια: Εθνικό δικαίωμα ή διαπραγματευτικό χαρτί;
Ενώ ο υπουργός διακηρύσσει ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα, η πρακτική του κυβέρνησης αποκαλύπτει μια διαφορετική αλήθεια. Η υποχώρηση σε δομημένο διάλογο με την Τουρκία, χωρίς σαφείς εγγυήσεις για την προστασία της εθνικής κυριαρχίας, καταδεικνύει την αδυναμία της κυβερνητικής διπλωματίας.
Όταν ο Γεραπετρίτης λέει ότι διάλογος δεν σημαίνει υποχώρηση, η ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων μας διδάσκει το αντίθετο. Κάθε διαπραγμάτευση χωρίς ισχυρούς μηχανισμούς προστασίας καταλήγει σε παραχωρήσεις προς όφελος της τουρκικής επεκτατικότητας.
Η υποκρισία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής
Ο υπουργός καυχιέται για τις σταθερές και ενιαίες κόκκινες γραμμές της ελληνικής διπλωματίας, ενώ ταυτόχρονα παραδέχεται την υποταγή στις ευρωπαϊκές επιταγές. Αυτή η αντίφαση αποκαλύπτει την πραγματική φύση της νεοφιλελεύθερης διπλωματίας: η εθνική κυριαρχία θυσιάζεται στον βωμό της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Η στήριξη της Ουκρανίας, ενώ ταυτόχρονα αγνοούνται οι συνέπειες για τον ελληνικό λαό από τις κυρώσεις και την ενεργειακή κρίση, καταδεικνύει την αποξένωση της κυβερνητικής πολιτικής από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.
Η ανάγκη για λαϊκή διπλωματία
Απέναντι στην κυβερνητική διπλωματία της υποταγής, ο ελληνικός λαός χρειάζεται μια αυθεντική εθνική πολιτική που θα υπερασπίζεται την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της χώρας. Μια πολιτική που δεν θα συνδιαλλάσσεται με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, αλλά θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων.
Η πραγματική διπλωματική ισχύς δεν προκύπτει από την υποταγή στους ευρωπαίους εταίρους, αλλά από την ικανότητα να υπερασπίζεσαι με συνέπεια τα εθνικά και λαϊκά συμφέροντα, ακόμη και όταν αυτό συγκρούεται με τις επιταγές των ξένων κέντρων εξουσίας.