Φορολογική επίθεση κατά των εργαζομένων: Νέες παγίδες στις δηλώσεις 2026
Η αντίστροφη μέτρηση για τη νέα φορολογική επίθεση κατά των εργαζομένων έχει αρχίσει. Στο τέλος Φεβρουαρίου λήγει η προθεσμία αποστολής των βεβαιώσεων αποδοχών στην ΑΑΔΕ, ενώ στις 16 Μαρτίου ανοίγει η ηλεκτρονική πλατφόρμα που θα «ξεζουμίσει» τις τσέπες των φορολογουμένων.
Η κυβέρνηση, πιστή στην αντιλαϊκή της πολιτική, συνεχίζει να επιβαρύνει τους μισθωτούς και συνταξιούχους με ένα σύστημα που θυμίζει τις χειρότερες στιγμές της μνημονιακής περιόδου. Περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια προσυμπληρωμένες δηλώσεις αναμένεται να υποβληθούν, σε μια διαδικασία που παρουσιάζεται ως «διευκόλυνση» αλλά κρύβει νέες παγίδες.
Οι παγίδες του συστήματος
Οι φορολογούμενοι καλούνται να ελέγξουν σχολαστικά τα στοιχεία τους, αφού κάθε λάθος μπορεί να τους κοστίσει ακριβά. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στα εξής:
Εισοδήματα και παρακρατήσεις: Οι κωδικοί είναι «κλειδωμένοι», αναγκάζοντας τους πολίτες σε ταλαιπωρία με τους φορείς για κάθε διόρθωση.
Ηλεκτρονικές δαπάνες: Η απαίτηση για κάλυψη του 30% του φορολογητέου εισοδήματος αποτελεί εκβιασμό για αναγκαστικές συναλλαγές. Στη διαφορά επιβάλλεται πρόσθετος φόρος 22%, μια πραγματική τιμωρία της φτώχειας.
Τεκμήρια διαβίωσης: Σπίτια και αυτοκίνητα μετατρέπονται σε όπλα φορολογικής καταστολής, αναγκάζοντας τους πολίτες να αποδεικνύουν την αθωότητά τους.
Η αντίσταση των εργαζομένων
Παρά τις δυσκολίες, υπάρχουν τρόποι αντίστασης. Η σωστή δήλωση προστατευόμενων τέκνων μπορεί να μειώσει τον φόρο έως 1.800 ευρώ. Επίσης, οι φορολογούμενοι έχουν δικαίωμα διόρθωσης έως τις 15 Ιουλίου 2026.
Η εφάπαξ καταβολή προσφέρει εκπτώσεις 4% (έως 30 Απριλίου), 3% (έως 15 Ιουνίου) και 2% (έως 15 Ιουλίου). Πέρυσι, 1,4 εκατομμύρια φορολογούμενοι επέλεξαν αυτή τη λύση, καταβάλλοντας συνολικά 2,17 δισεκατομμύρια ευρώ σε ένα σύστημα που τους εκμεταλλεύεται.
Η φορολογική πολιτική της κυβέρνησης αποτελεί συνέχεια της νεοφιλελεύθερης επίθεσης κατά των εργαζομένων. Μόνο με οργάνωση και αντίσταση μπορούμε να διεκδικήσουμε ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα που δεν θα τιμωρεί τη φτώχεια αλλά θα φορολογεί τον πλούτο.