Εξαφάνιση Λόρας: Η αδιαφορία του συστήματος και το δράμα μιας οικογένειας

Σχεδόν ένας μήνας έχει περάσει από την εξαφάνιση της 16χρονης Λόρας, και το κράτος, όπως πάντα, αποδεικνύεται ανεπαρκές στην προστασία των πιο αδύναμων μελών της κοινωνίας. Η ιστορία αυτού του παιδιού αποκαλύπτει τις βαθιές ρωγμές ενός συστήματος που εγκαταλείπει τους νέους στη μοίρα τους.

Στις 8 Ιανουαρίου, η Λόρα έφυγε από την Πάτρα, ταξίδεψε στην Αθήνα με ταξί και από εκεί πήρε πτήση της Lufthansa για τη Φρανκφούρτη. Ένα καλά οργανωμένο σχέδιο διαφυγής που δείχνει ότι το παιδί είχε βοήθεια, αλλά και ότι οι συνθήκες της ζωής της την ώθησαν σε αυτή την απελπισμένη κίνηση.

Η σιωπή των γονέων και η αδιαφορία του συστήματος

Ενώ οι πρώτες μέρες η οικογένεια έκανε εκκλήσεις, τώρα φαίνεται να έχει παραδώσει τα όπλα. Ο πατέρας της, εμφανώς εκνευρισμένος, αρνείται να δώσει πληροφορίες και λέει χαρακτηριστικά: "Συνεχίστε να την ψάχνετε, βοήθησα αρκετά". Μια στάση που προκαλεί ερωτηματικά για τις πραγματικές συνθήκες μέσα στην οικογένεια.

Πώς είναι δυνατόν ένας πατέρας να εγκαταλείπει την αναζήτηση του παιδιού του; Πώς το κράτος αφήνει μια ανήλικη να ταξιδέψει μόνη της σε άλλη χώρα χωρίς ελέγχους; Αυτές οι ερωτήσεις παραμένουν αναπάντητες, ενώ η Λόρα μπορεί να βρίσκεται σε κίνδυνο.

Ο μυστηριώδης συνοδός και οι μάρτυρες

Σύμφωνα με μαρτυρίες, η Λόρα δεν ταξίδεψε μόνη. Ένας νεαρός άντρας, περίπου 25 ετών, με μακριά μαλλιά, φαίνεται να την συνόδευσε. Οι μάρτυρες τον είδαν να κάθεται δίπλα της στο αεροπλάνο και να μιλούν γερμανικά στη Φρανκφούρτη.

"Με ένα αγόρι, βάση να ήταν 25 χρόνων, την Λόρα την πρόσεξα όταν περάσαμε τον σταθμό της Φρανκφούρτης", λέει μάρτυρας. Ποιος είναι αυτός ο άντρας; Γιατί οι έλεγχοι δεν εντόπισαν την παρουσία του από την αρχή;

Η έκκληση του ετεροθαλούς αδερφού

Μέσα σε αυτό το χάος, μόνο η φωνή του ετεροθαλούς αδερφού της Λόρας ακούγεται ανθρώπινη και γεμάτη αγάπη. Παρότι δεν είχε στενές σχέσεις με το κορίτσι, δηλώνει έτοιμος να τη βοηθήσει:

"Λόρα, ξέρεις πού μπορείς να με βρεις, είμαι εδώ, γιατί μπορεί να βρίσκεσαι σε κίνδυνο", λέει με συγκίνηση.

Η μητέρα του εξηγεί: "Νομίζω πως αν η Λόρα κρύβεται, τότε δεν θέλει να επιστρέψει. Ξέρει πού μένω, αλλά δεν έρχεται". Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι το παιδί ίσως φοβάται να επιστρέψει, ίσως επειδή οι συνθήκες στο σπίτι της δεν ήταν ιδανικές.

Ένα σύστημα που αποτυγχάνει

Η υπόθεση της Λόρας είναι ένα ακόμη παράδειγμα της αποτυχίας του συστήματος να προστατεύσει τα παιδιά. Πώς μια 16χρονη καταφέρνει να οργανώσει τόσο περίπλοκο σχέδιο διαφυγής; Πού ήταν οι κοινωνικές υπηρεσίες; Πού ήταν το σχολείο;

Σήμερα, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται σε Αμβούργο και Φρανκφούρτη, το μόνο σίγουρο είναι ότι ένα παιδί χάθηκε μέσα στις ρωγμές ενός συστήματος που προτιμά να κρύβει τα προβλήματά του παρά να τα αντιμετωπίζει.

Η Λόρα, όπου κι αν βρίσκεται, αξίζει να ξέρει ότι υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται γι' αυτήν. Αξίζει να έχει ένα μέλλον χωρίς φόβο και αβεβαιότητα. Αλλά πρώτα πρέπει να τη βρούμε.