Η χρυσή αυταπάτη: Η Μελάνια Τραμπ επιστρέφει με σειρά-ντοκιμαντέρ στο Prime Video, παρά το οικονομικό ναυάγιο

Η Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Μελάνια Τραμπ, αρνείται να εγκαταλείψει την οθόνη. Παρά το γεγονός ότι το πρώτο της ντοκιμαντέρ, το «Melania», κόστισε 75 εκατομμύρια δολάρια και απέφερε μόλις 17 εκατομμύρια παγκοσμίως, η ίδια και το επιτελείο της προχωρούν σε ένα ακόμα μεγαλύτερο στοίχημα: μια πολυεπεισοδιακή σειρά ντοκιμαντέρ στο Prime Video, που υπόσχεται μια σπάνια ματιά στα άδυτα της 47ης προεδρίας. Η απόφαση αυτή, που ανακοινώθηκε από τον σύμβουλό της Μαρκ Μπέκαμ, έρχεται σε μια περίοδο που η κριτική για το πρώτο φιλμ ήταν καταπέλτης, αλλά η βάση των υποστηρικτών της παραμένει ακλόνητη.

Το οικονομικό «Βατερλώ» και η αδιαφορία για την πραγματικότητα

Το αρχικό ντοκιμαντέρ, που κυκλοφόρησε από την Amazon MGM Studios, αποδείχθηκε μια από τις μεγαλύτερες εμπορικές αποτυχίες της χρονιάς. Τα 75 εκατομμύρια δολάρια που δαπανήθηκαν για δικαιώματα, παραγωγή και προώθηση, δεν κατάφεραν να προσελκύσουν παρά ένα κοινό που συσπειρώθηκε γύρω από το Mar-a-Lago. Οι κριτικοί το χαρακτήρισαν «επιφανειακό», «ωραιοποιημένο» και «ατελείωτα βαρετό», ενώ το κοινό στο Rotten Tomatoes το βαθμολόγησε με 99%, αποδεικνύοντας ότι πρόκειται περισσότερο για μια καλοδουλεμένη διαφήμιση παρά για ένα ουσιαστικό ντοκιμαντέρ.

Η ειρωνεία, ωστόσο, είναι ότι η Μελάνια Τραμπ, μια μετανάστρια από τη Σλοβενία, ηγείται ενός εγχειρήματος που εξυμνεί το Αμερικανικό Όνειρο, την ίδια στιγμή που ο σύζυγός της διεξάγει μια βίαιη εκστρατεία μαζικών απελάσεων. Η ταινία, που γυρίστηκε υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Μπρετ Ράτνερ, ενός ανθρώπου που αναζήτησε καταφύγιο στην οικογένεια Τραμπ μετά από κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση, είναι γεμάτη από αντιφάσεις. Η κάμερα εστιάζει στα τακούνια της, στα φορέματά της και στην πολυτέλεια του Mar-a-Lago, ενώ η ίδια η Μελάνια παραμένει μια φιγούρα χωρίς παρελθόν, χωρίς φίλους, χωρίς χόμπι, χωρίς κανένα ίχνος ανθρωπιάς.

Η σειρά-ντοκιμαντέρ: Μια νέα ευκαιρία για προπαγάνδα;

Η νέα σειρά, που θα κάνει πρεμιέρα το φθινόπωρο, υπόσχεται μια διαφορετική οπτική γωνία. Αντί για μια σύντομη ματιά στην ιδιωτική ζωή της, οι θεατές θα αποκτήσουν πρόσβαση στα άδυτα των πρώτων ημερών της 47ης προεδρικής διακυβέρνησης. Το ερώτημα είναι αν αυτή η αλλαγή φορμάτ θα καταφέρει να προσελκύσει ένα ευρύτερο, πιο ουδέτερο κοινό, ή αν οι κριτικοί θα φανούν πιο επιεικείς. Η απάντηση, ωστόσο, είναι μάλλον προδιαγεγραμμένη: το περιεχόμενο παραμένει το ίδιο, μια χρυσή αυταπάτη που προσπαθεί να κρύψει την κενότητα πίσω από την πολυτέλεια.

Η Λορέν Κόλινς, στο άρθρο της για το New Yorker, περιγράφει την ταινία ως «μια ακατάσχετη, υπερτιμημένη τηλεοπτική διαφήμιση» και μια «αλλόκοτη αγιογραφία». Η κάμερα αιωρείται πάνω από τους φοίνικες και τα νερά του Mar-a-Lago, ενώ η μουσική των Rolling Stones προσδίδει μια ψευδή αίσθηση επικότητας. Η Μελάνια, με τα τακούνια της, παρακολουθεί τηλεόραση μόνη της, υποδέχεται μια πρώην όμηρο της Χαμάς και βγάζει τα παπούτσια της στον καναπέ. Η ζωή της είναι στείρα, η δόξα της δανεική, και η ταινία αποτυπώνει ακριβώς αυτό που η ίδια επιθυμεί: μια άκαμπτη, επίσημη, μοναχική φιγούρα, περιτριγυρισμένη από κόλακες.

Το δηλητήριο του New Yorker: Μια ανατομία της κενότητας

Το άρθρο του New Yorker αποκαλύπτει την πραγματική φύση του εγχειρήματος. Η ταινία, που προβλήθηκε ιδιωτικά στον Λευκό Οίκο λίγες ώρες μετά τον θάνατο του Άλεξ Πρέτι από πράκτορες της ICE, είναι γεμάτη από τραγικές ειρωνείες. Ο Μπρετ Ράτνερ, που πόζαρε με τον Τζέφρι Έπσταϊν σε νέες φωτογραφίες, επιχειρεί να προσδώσει δράση σε μια απλή πρόβα ρούχων. Η Μελάνια, που διακηρύσσει ότι όλα γίνονται «για τα παιδιά», δεν εμφανίζει κανένα παιδί στην οθόνη, ενώ η μόνη αλληλεπίδραση με τον γιο της, Μπάρον, είναι γεμάτη αμηχανία.

Η ταινία, που κοστίζει όσο μια μικρή χώρα, είναι τελικά μια ωδή στην κενότητα. Το χρυσό κέλυφος παραμένει εντυπωσιακό, αλλά στο εσωτερικό του δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Η Μελάνια Τραμπ, με τα τακούνια της και τα λευκά και χρυσά της θέματα, παραμένει ένα σύμβολο της πολιτικής κιτς και της αισθητικής αποτυχίας. Η νέα σειρά, όσο κι αν προσπαθεί να το κρύψει, είναι απλώς μια ακόμα ευκαιρία για να εξυμνηθεί η ίδια η κενότητα.

Συμπέρασμα: Η χρυσή αυταπάτη συνεχίζεται

Η Μελάνια Τραμπ μπορεί να υπολογίζει στην αμέριστη συμπαράσταση των πιο πιστών της ακολούθων. Αλλά για το υπόλοιπο κοινό, η νέα σειρά δεν είναι παρά μια ακόμα απόπειρα να μετατραπεί η πολιτική σε θέαμα, η εξουσία σε προϊόν και η ανθρώπινη δυστυχία σε φόντο για ένα χρυσό κέλυφος. Η ερώτηση που παραμένει είναι αν η κοινωνία θα συνεχίσει να καταναλώνει αυτή την αυταπάτη, ή αν θα στρέψει το βλέμμα της στις πραγματικές, ζοφερές εικόνες που παράγει καθημερινά η πολιτική πραγματικότητα.