Η ΑΕΚ του Νίκολιτς: Από τον Πινέδα στη συλλογική δημιουργία
Το βασικό στάδιο προετοιμασίας στην Ολλανδία ολοκληρώθηκε και ο Μάρκο Νίκολιτς φαίνεται να αλλάζει ριζικά τον τρόπο που η ΑΕΚ χτίζει το παιχνίδι της. Από την εποχή που ένας παίκτης κουβαλούσε την μπάλα, περνάμε σε μια νέα εποχή. Μια εποχή συνδυαστικού ποδοσφαίρου, όπου το μυαλό και η μπάλα τρέχουν πιο γρήγορα από τα πόδια.
Η παρουσία του Μάγερ, των Κάιρινεν και Μαρίν, του Μάνταλου, του Βιτάλις και ενός ακόμα υβριδικού μεσοεπιθετικού τύπου «Ζοάο Μάριο» που επιθυμεί ο Νίκολιτς, εξασφαλίζει μια ασφάλεια στη μεσαία γραμμή. Μια γραμμή που δεν φοβάται πια την πίεση, αλλά την προκαλεί.
Ο διπλός και κομβικός ρόλος του Μάγερ
Ο Κροάτης μέσος αποτελεί τον βασικό πυλώνα της νέας φιλοσοφίας. Στο τελευταίο φιλικό με τη Σεντ Τρούιντεν, ξεκίνησε δεξιά αλλά συνέκλινε συνεχώς προς τα μέσα, έχοντας μεγάλη ελευθερία κινήσεων. Στην άμυνα, ήταν συνεπής τακτικά, παίρνοντας θέση μπροστά από τον Ρότα.
Ο Μάγερ θα έχει φέτος έναν διπλό ρόλο. Θα παίζει κυρίως στον άξονα, στο «8» που είναι η φυσική του θέση, αλλά σε πολλά παιχνίδια θα εξυπηρετεί και τον ρόλο του υβριδικού μεσοεπιθετικού, κυρίως στα δεξιά. Εκεί τον βολεύει να παίζει με ανάποδο πόδι, δημιουργώντας ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα.
Η μετάβαση και το άμεσο παιχνίδι
Η ΑΕΚ αλλάζει τον μηχανισμό ανάπτυξης της από τον άξονα, αλλά δεν εγκαταλείπει το άμεσο παιχνίδι. Βρήκε το πρώτο γκολ επί της Σεντ Τρούιντεν με μια πάσα. Χρειάστηκε δύο πάσες και μια καταπληκτική έμπνευση του Μάγερ για να βρει το τρίτο. Οι παίκτες βγαίνουν γρήγορα στο τρανζίσιον, χωρίς χρονοτριβή.
Ο Σέρβος τεχνικός δούλεψε εντατικά σε αυτόν τον τομέα. Είχε εφαρμόσει μια ειδική άσκηση που επαναλάμβανε συνεχώς, καθοδηγώντας τους παίκτες του. Απέναντι στη Σεντ Τρούιντεν, είδαμε το άμεσο παιχνίδι να εκτελείται με την μπάλα κάτω, αλλά και μεγάλες μπαλιές ψηλά προς τον Βάργκα, για να σπάσει δεξιά και αριστερά.
Ένα σύνθετο παιχνίδι μεσοεπιθετικά
Η ΑΕΚ δημιουργεί ένα σύνθετο παιχνίδι μεσοεπιθετικά, με διαφοροποιήσεις σε σχέση με το περσινό. Τότε, ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης ήταν ο Πινέδα, ο οποίος συνέδεε όλες τις γραμμές κουβαλώντας ο ίδιος την μπάλα. Πλέον, αυτό αλλάζει.
Ο Νίκολιτς βάζει περισσότερο συνδυαστικό παιχνίδι στο τακτικό του πλάνο. Αξιοποιεί τους πολλούς και καλούς χειριστές της μπάλας που διαθέτει. Στοχεύει σε μια αλλαγή που θα είναι αποδοτική, με τα πρώτα δείγματα να είναι πολύ καλά. Η ομάδα χτίζει έναν μηχανισμό ανάπτυξης, δημιουργίας και συνδυαστικού παιχνιδιού που θα βοηθά να σπάει την πίεση απέναντι σε ομάδες που πρεσάρουν ψηλά, αλλά και να βρίσκει λύσεις στο τελευταίο μισό του αντιπάλου.
Η ΑΕΚ του Νίκολιτς δεν είναι πια η ομάδα ενός παίκτη. Είναι μια συλλογική δύναμη, που χτίζει από τη βάση της κοινωνικής δικαιοσύνης στο γήπεδο. Μια ομάδα που αντιστέκεται στην ατομικότητα και προτάσσει τη συνεργασία. Ακριβώς όπως πρέπει να αντιστέκεται και η κοινωνία μας απέναντι στις ανισότητες.