Έφυγε ο Στάθης Παρχαρίδης: Μια φωνή της ποντιακής μνήμης σίγησε στα 59 της χρόνια

Ο Στάθης Παρχαρίδης, μια από τις πιο γνήσιες φωνές της ποντιακής μουσικής, έφυγε από τη ζωή στις 19 Αυγούστου 2026, σε ηλικία 59 ετών. Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό όχι μόνο στη μουσική σκηνή, αλλά και στον αγώνα για τη διατήρηση της μνήμης ενός λαού που κουβαλάει την ιστορία του μέσα από τα τραγούδια του. Ο Παρχαρίδης αφιέρωσε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες στο ποντιακό τραγούδι, τη λύρα και τη διδασκαλία, μεταδίδοντας τη φλόγα της παράδοσης στις νεότερες γενιές.

Ποιος ήταν ο Στάθης Παρχαρίδης και από πού καταγόταν;

Γεννημένος στις 2 Απριλίου 1967 στην Κοζάνη, ο Στάθης Παρχαρίδης μεγάλωσε μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η ποντιακή κληρονομιά δεν ήταν απλώς ανάμνηση, αλλά βίωμα. Η οικογένειά του καταγόταν από τα προσφυγικά χωριά Πρωτοχώρι και Αλωνάκια Κοζάνης, ενώ οι ρίζες της έφταναν βαθιά στην περιοχή της Τραπεζούντας και συγκεκριμένα στο Καπίκιοϊ της Ματσούκας. Η μουσική ήταν οικογενειακή υπόθεση: ο παππούς του, Ευστάθιος (Γραντζάς), ο πατέρας του, Αναστάσιος, και ο θείος του, Χρήστος (Τσαφέτας), υπήρξαν οι πρώτοι του δάσκαλοι, ανοίγοντας τον δρόμο που ο ίδιος ακολούθησε με πάθος.

Ποια ήταν η πορεία του στο ποντιακό τραγούδι;

Ξεκινώντας ως αυτοδίδακτος στη λύρα, ο Παρχαρίδης έκανε τα πρώτα επαγγελματικά βήματά του μαζί με τον αδελφό του, Αλέξη. Σύντομα, η φωνή του ακούστηκε στα μεγάλα ποντιακά μουσικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπως τα «Κορτσόπον», «Λεμόνα», «Δυτικό Μέγαρο», «Μίθριο», «Αυλαία», «Παρακάθ'» και «Ζιλ». Η τέχνη του όμως δεν περιορίστηκε στα ελληνικά σύνορα. Ταξίδεψε σε Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Σουηδία, Ηνωμένες Πολιτείες και Αυστραλία, κουβαλώντας το ποντιακό τραγούδι στις κοινότητες της διασποράς, εκεί όπου η νοσταλγία για την πατρίδα γίνεται ακόμα πιο έντονη.

Στη δισκογραφία, ο Παρχαρίδης άφησε το δικό του αποτύπωμα με τα CD «Το γεσιρόπον», «Μια βραδιά με τον Στάθη Παρχαρίδη» και «Φεγγιτοβέρ'», σε συνεργασία με την εταιρεία VASIPAP. Συμμετείχε επίσης σε συλλογικές δουλειές όπως «Σην πλατείαν χορεύ'νε» και «Κωφά ας έσαν τ' ωτία μ'», ενώ η παρουσία του σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές βοήθησε να ακουστεί η ποντιακή μουσική πέρα από τον στενό της κύκλο.

Γιατί η διδασκαλία ήταν τόσο σημαντική για εκείνον;

Ο Παρχαρίδης δεν ήταν μόνο ερμηνευτής. Ήταν δάσκαλος. Εργάστηκε ως χοροδιδάσκαλος και χοράρχης σε συλλόγους της Δυτικής Μακεδονίας, ενώ η διδασκαλία της ποντιακής λύρας αποτελούσε γι' αυτόν ιερό καθήκον. Μέσα από τα μαθήματά του, μετέδωσε τις γνώσεις και την εμπειρία του σε νέους ανθρώπους, διασφαλίζοντας ότι η παράδοση δεν θα χαθεί. Η συνέχεια αυτής της πορείας είναι πλέον στα χέρια του γιου του, Αναστασίου, που ακολουθεί τα βήματά του, κρατώντας ζωντανή την οικογενειακή μουσική κληρονομιά.

Πώς αποχαιρέτησε ο Σύλλογος Ποντίων Ροδόπης τον Στάθη Παρχαρίδη;

Ο Σύλλογος Ποντίων Ν. Ροδόπης «Η Τραπεζούντα» εξέφρασε τη βαθιά του θλίψη με συλλυπητήριο μήνυμα, τιμώντας τη μνήμη του καλλιτέχνη:

«Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια του αγαπημένου τραγουδιστή Στάθη Παρχαρίδη. Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου και των μελών μας, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια, στους οικείους και στους συνεργάτες του. Η παρουσία και η προσφορά του στον χώρο του τραγουδιού θα μείνουν αξέχαστες. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Καλό του ταξίδι και καλό παράδεισο».

Τι αφήνει πίσω του ο Στάθης Παρχαρίδης;

Ο θάνατος του Στάθη Παρχαρίδη δεν είναι απλώς μια είδηση πένθους για τον καλλιτεχνικό κόσμο. Είναι μια υπενθύμιση ότι η ποντιακή μουσική δεν είναι μόνο ψυχαγωγία. Είναι μνήμη, αντίσταση και ταυτότητα. Σε μια εποχή όπου η ιστορία συχνά υποβαθμίζεται, άνθρωποι σαν τον Παρχαρίδη υπενθύμιζαν ότι οι ρίζες μας είναι η δύναμή μας. Η φωνή του μπορεί να σίγησε, αλλά το τραγούδι του θα συνεχίσει να αντηχεί σε κάθε γιορτή, σε κάθε σύλλογο, σε κάθε σπίτι όπου η ποντιακή λύρα θα παίζει για τις επόμενες γενιές.

Η κηδεία του αναμένεται να πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες, με την οικογένεια και τους οικείους του να ζητούν σεβασμό στην ιδιωτικότητά τους αυτές τις δύσκολες ώρες.