Το σκοτεινό πλοίο της Σαϊεντολογίας: Μια 11χρονη στο έλεος του Λ. Ρον Χάμπαρντ
Μια βρετανίδα, η Ντανιέλ Τσέιμπερλιν, σήμερα 64 ετών, σπάει τη σιωπή της και περιγράφει τον εφιάλτη που έζησε ως παιδί μέσα στη Σαϊεντολογία. Από τα 11 της χρόνια, αναγκάστηκε να επιβιβαστεί μόνη της στο πλοίο 'Απόλλο', όπου, όπως καταγγέλλει, υπέστη χρόνια συναισθηματικής και σεξουαλικής κακοποίησης, σκληρή εργασία και απάνθρωπες τιμωρίες. Η ιστορία της αποκαλύπτει μια οργάνωση που λειτουργεί σαν σύγχρονη σκλαβοπάζαρο, όπου τα παιδιά είναι απλά εργαλεία.
Πώς ένα κορίτσι από τη Ροδεσία έγινε πιόνι της Σαϊεντολογίας
Η Ντανιέλ γεννήθηκε το 1961 στη Ροδεσία, τη σημερινή Ζιμπάμπουε. Οι γονείς της ήταν βαθιά εμπλεγμένοι στη Σαϊεντολογία. Όταν ο πατέρας της αποβλήθηκε από την οργάνωση, η μητέρα της πήρε την οικογένεια και μετακόμισε στην Αγγλία. Ο πατέρας της χαρακτηρίστηκε 'Κατασταλτικό Πρόσωπο', ένας όρος που χρησιμοποιεί η Σαϊεντολογία για να απομονώσει όσους θεωρεί εχθρούς. Η Ντανιέλ έχασε κάθε επαφή μαζί του.
Σε ηλικία μόλις 11 ετών, με μόλις ένα μήνα σχολικής φοίτησης, στάλθηκε μόνη της στη Λισαβόνα για να επιβιβαστεί στο πλοίο 'Απόλλο'. Ο στόχος ήταν να ενταχθεί στη 'Sea Org', την επίλεκτη εσωτερική τάξη της Σαϊεντολογίας, όπου τα μέλη υπογράφουν συμβόλαια διάρκειας ενός δισεκατομμυρίου ετών. 'Ουσιαστικά είναι πιόνια σε όλο αυτό', λέει η ίδια.
Η ζωή στο πλοίο: Σκλαβιά, κακοποίηση και τρόμος
Στο πλοίο, η Ντανιέλ εργαζόταν μέρα και νύχτα, με ελάχιστη έως καθόλου αμοιβή. Δεν μπορούσε να αγοράσει ούτε βασικά είδη, όπως σερβιέτες και σαπούνι. Η τυπική μέρα της ξεκινούσε με το 'Deck Project Force', όπου μάθαινε να καθαρίζει τα καταστρώματα. Ο Λ. Ρον Χάμπαρντ είχε θεσπίσει αυστηρούς κανόνες για τα πάντα, από το σκούπισμα μέχρι το γυάλισμα των μπρούντζινων αντικειμένων.
Η Ντανιέλ περιγράφει ένα κλίμα φόβου. Ο Χάμπαρντ φώναζε συχνά στα μέλη του πληρώματος και ξεσπούσε σε ανεξέλεγκτες κρίσεις οργής. Οι τιμωρίες ήταν σκληρές. Κάποτε, την έκλεισαν για τρεις ημέρες στο 'chain locker', έναν κλειστό μεταλλικό χώρο όπου το οξυγόνο μειώνεται. 'Μου έδιναν φαγητό σαν να ήμουν ζώο, μέσα από την καταπακτή', θυμάται.
Ο βιασμός στα 14 και η ενοχοποίηση του θύματος
Μετά την επιστροφή της στην Αγγλία, η Ντανιέλ επέστρεψε στο σχολείο, αλλά κάθε απόγευμα εργαζόταν στην έδρα της Σαϊεντολογίας. Εκεί, σε ηλικία 14 ετών, βιάστηκε από έναν άνδρα περίπου 20 ετών. Η ίδια, γεμάτη ντροπή, δεν κατήγγειλε το περιστατικό. Όταν η οργάνωση το έμαθε, την κάλεσαν και της είπαν ότι έφταιγε η ίδια. 'Μου ανέθεσαν αυτό που αποκαλούσαν condition, όπου πρέπει να κάνεις ξανά σωματική εργασία', λέει. Ο δράστης δεν αντιμετώπισε καμία συνέπεια.
Η μητέρα της: Θύμα της ιατρικής άρνησης της Σαϊεντολογίας
Η μητέρα της Ντανιέλ υπέστη εγκεφαλικό σε ηλικία 42 ετών. Μέλη της Σαϊεντολογίας την πήραν από το νοσοκομείο, υποστηρίζοντας ότι οι διαδικασίες της οργάνωσης μπορούσαν να τη θεραπεύσουν. Η Ντανιέλ τη βρήκε σε κατάσταση που 'έμοιαζε νεκρή'. Τελικά, η αδελφή της κάλεσε τον οικογενειακό γιατρό, ο οποίος σοκαρίστηκε και φρόντισε να εισαχθεί σε άλλο νοσοκομείο. Η οργάνωση την 'ξεφόρτωσε', όπως λέει χαρακτηριστικά.
Γιατί οι Αρχές δεν κάνουν τίποτα;
Η Ντανιέλ κατάφερε να δημιουργήσει μια επιτυχημένη καριέρα και να μεγαλώσει δίδυμες κόρες, αλλά το τραύμα παραμένει. 'Είχα προβλήματα εξαιτίας της σεξουαλικής κακοποίησης. Παντρεύτηκα στα 20, αλλά ο γάμος ακυρώθηκε', λέει. Σήμερα, ζει στο Σάντερλαντ και αναρωτιέται: 'Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι γιατί οι Αρχές δεν κάνουν τίποτα; Έχουμε δει μέτρα για συμμορίες και για την Καθολική Εκκλησία. Γιατί όχι για τη Σαϊεντολογία;'
Πριν από λίγα χρόνια, κατήγγειλε τον βιασμό της στην αστυνομία, αλλά δεν έχει λάβει καμία απάντηση.
Η απάντηση της Εκκλησίας της Σαϊεντολογίας
Η Εκκλησία της Σαϊεντολογίας αρνήθηκε κατηγορηματικά τις καταγγελίες, υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη. Επικαλέστηκε αρχεία που δείχνουν ότι η Ντανιέλ υπέβαλε αίτημα για να επιστρέψει στη Sea Org, καθώς και προηγούμενες δηλώσεις της που περιγράφουν ορισμένες πτυχές της περιόδου στο πλοίο ως ευχάριστες. Αμφισβήτησε επίσης τον εγκλεισμό στο chain locker, επικαλούμενη δήλωση πρώην αξιωματικού.
Η Ντανιέλ, όμως, επιμένει. Η ιστορία της είναι μια υπενθύμιση ότι η Σαϊεντολογία δεν είναι απλά μια θρησκεία, αλλά ένα σύστημα ελέγχου και εκμετάλλευσης που καταστρέφει ζωές. Το ερώτημα παραμένει: πόσο ακόμα θα μένουν ατιμώρητα τέτοια εγκλήματα;