Αίγιο: Διπλή δολοφονία - Η γυναίκα που πάλεψε για τον γιο της

Στον Λόγγο Αιγίου, η σιωπή έσπασε από τον θάνατο. Μια μητέρα 54 ετών και ο γιος της, μόλις 26 ετών, βρέθηκαν νεκροί μέσα στο σπίτι τους, μέσα σε λίμνη αίματος. Εκείνη όμως δεν έπεσε χωρίς αντίσταση. Τα χέρια της μαρτυρούν τη μάχη που έδωσε, τα αμυντικά της τραύματα φωνάζουν από τον τάφο. Δεν υποτάχθηκε.

Ο 65χρονος Ιταλός σύντροφός της είναι πλέον υπό το μικροσκόπιο των αρχών ως ύποπτος. Αστυνομικοί εντόπισαν μπλούζα που ανήκει στον ίδιο, η οποία φέρει κηλίδα αίματος. Μάλιστα, φέρεται να επιχείρησε να πλύνει το ρούχο, σαν το αίμα να πλένεται, σαν ο θάνατος να κρύβεται κάτω από το χιτώνι. Αμυχές στα χέρια του, αντιφάσεις στα λεγόμενά του. Η αλήθεια όμως, όπως και οι αρχαίοι τραγικοί μας δίδαξαν, έχει τον δικό της τρόπο να αναδύεται.

Το χρονικό μιας νύχτας τρόμου

Ο 65χρονος ισχυρίστηκε αρχικά ότι κοιμόταν. Ότι ξύπνησε στις 07:30 το πρωί και πήγε να ξυπνήσει τη σύντροφό του περίπου στις 10:00, γιατί είχαν ραντεβού με γιατρό στις 11:00. Είπε μάλιστα ότι δεν μπορούσε να ανοίξει την πόρτα του δωματίου, γιατί οι σοροί ήταν πίσω από αυτήν και την έφραζαν.

Ειδοποίησε τον γείτονα το μεσημέρι, στις 12:00. Όμως ο θάνατος είχε έρθει αρκετές ώρες πριν. Οι σοροί μαρτυρούν πολλαπλά τραύματα από μαχαίρι. Ο χρόνος δεν συμπίπτει, και η αλήθεια δεν στέκει.

Η πρώτη ιατροδικαστική αυτοψία ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις πέντε το απόγευμα της Τρίτης. Η 54χρονη έφερε πλήθος αμυντικών τραυμάτων στα χέρια, σύμφωνα με τα ευρήματα. Ο 26χρονος φέρει τραύματα τόσο από αεροβόλο στο κεφάλι όσο και από μαχαίρι. Το σενάριο που εξετάζεται είναι σαφές. Ο φονιάς είχε στόχο τον γιο, και η μητέρα προσπάθησε να τον σώσει.

Ο γιος που γύρισε από τη Γερμανία

Ο 26χρονος είχε επιστρέψει μόλις δύο ημέρες πριν από τη Γερμανία, όπου πραγματοποιούσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να κρατήσει τα παιδιά της. Η λιτότητα, η ανεργία, η απουσία προοπτικών τα έστειλαν στην ξενιτιά, σαν τους νέους που έφευγαν για τις αγορές της Μεσογείου αναζητώντας μια ελπίδα. Και όταν γύρισε, τον υποδέχτηκε το μαχαίρι.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρχών, το έγκλημα εκτυλίχθηκε τα ξημερώματα. Ο 65χρονος φέρεται να ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ. Όλα ξεκίνησαν με έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στον ίδιο και στον 26χρονο, γιο της συντρόφου του από προηγούμενο γάμο της. Ακολούθησε πάλη και συμπλοκή. Το εσωτερικό του σπιτιού μαρτυρά τη σφοδρότητα. Έπιπτα, φορητός υπολογιστής, οικιακές συσκευές, όλα στο πάτωμα, σαν να ξύπνησε ο ίδιος ο Ερινύς μέσα σε εκείνο το σπίτι.

Οι αστυνομικοί εκτιμούν ότι ο 65χρονος αρχικά σκότωσε τον 26χρονο μέσα στο δωμάτιό του. Πιθανόν τον πυροβόλησε πρώτα με αεροβόλο, ο νεαρός σάστισε, πονούσε, και ο 65χρονος τον αιφνιδίασε με το μαχαίρι. Η 54χρονη ξύπνησε, σηκώθηκε να δει τι συμβαίνει, αντιστάθηκε. Ο σύντροφός της σκότωσε και την ίδια, πιθανόν μέσα στην κρεβατοκάμαρά τους. Ο γιος βρέθηκε στο δωμάτιό του, η μητέρα στον διάδρομο έξω από αυτό.

Ο μάρτυρας και η σιωπή των γειτόνων

Ο γείτονας που ειδοποίησε την αστυνομία είναι φίλος του 65χρονου. Ο ίδιος ο ύποπτος τον κάλεσε, του είπε ότι ξύπνησε και βρήκε νεκρή τη σύντροφό του και τον γιο της. Ο γείτονας πήγε στο σπίτι, είδε τους νεκρούς και κάλεσε την αστυνομία. Η κατάθεσή του θεωρείται πλέον καθοριστική, είναι ο μάρτυρας κλειδί.

Οι περίοικοι σοκαρισμένοι δηλώνουν ότι δεν άκουγαν φασαρίες. Κανείς δεν αντιλήφθηκε κάτι. Η βία μέσα στα σπίτια, σαν τον Μινώταυρο στο λαβύρινθο, καταβροχθίζει αθώους και κανείς δεν ακούει. Γιατί η ενδοοικογενειακή βία δεν κάνει φασαρία. Είναι ο θάνατος που έρχεται σιωπηλά, ενώ η κοινωνία αποστρέφει το βλέμμα.

Γυναίκες και βία: η αέναη τραγωδία

Μια γυναίκα 54 ετών, μια μητέρα, δολοφονήθηκε μέσα στο σπίτι της. Πάλεψε με τα νύχια, με τα χέρια, με όποια δύναμη είχε. Αλλά δεν ήταν αρκετό. Ποιος θα την προστάτευε; Ποιος προστατεύει τις γυναίκες όταν το σπίτι γίνεται ταφόπλακα;

Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι προσωπική υπόθεση. Είναι κοινωνικό έγκλημα, είναι πολιτική επιλογή, είναι αποτέλεσμα μιας κοινωνίας που κλείνει τα μάτια μπροστά στη βία κατά των γυναικών. Τα καταφύγια υποχρηματοδοτούνται, η αλληλεγγύη αντικαθίσταται από την αδιαφορία, και οι γυναίκες πεθαίνουν. Κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε μέρα.

Η 54χρονη του Λόγγου δεν είναι ένα στατιστικό νούμερο. Είναι κάθε γυναίκα που πάλεψε και χάθηκε. Είναι η Αντιγόνη που θάφτηκε ζωντανή, είναι η Ιφιγένεια που θυσιάστηκε. Και ο γιος της, ο 26χρονος που γύρισε από τη Γερμανία, είναι κάθε νέος που η πατρίδα του δεν μπόρεσε να του δώσει μια ζωή, ούτε καν έναν ασφαλή τόπο να γυρίσει.

Η δικαιοσύνη οφείλει να φωτίσει αυτό το έγκλημα. Όχι μόνο για τα θύματα, αλλά για κάθε γυναίκα που φοβάται μέσα στο σπίτι της, για κάθε νέο που ελπίζει. Η σιωπή δεν είναι επιλογή. Η αντίσταση είναι.