Η 25χρονη Πηνελόπη δολοφονήθηκε στην Ηγουμενίτσα το βράδυ της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου, με πολλαπλά μαχαιρώματα σε όλο της το σώμα. Ο πρώην σύντροφός της, ομολογώντας την πράξη του, επικαλέστηκε έναν καυγά και το γνωστό επιχείρημα ότι «θόλωσε». Είναι η 14η γυναικοκτονία στη χώρα μας μέσα στο 2026. Η Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών στέκεται δίπλα στη μνήμη της και θέτει το ερώτημα που καίει: πόσες ακόμα γυναίκες πρέπει να χαθούν για να αναγνωριστεί επιτέλους η γυναικοκτονία ως αυτοτελές έγκλημα στον Ποινικό Κώδικα;
Την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου, η Πρωτοβουλία θα βρίσκεται στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Λουκάρεως για τη δευτεροβάθμια δίκη για τη δολοφονία της Κυριακής Γρίβα. Η προσδοκία τους είναι συγκεκριμένη: να μην ακουστεί ξανά από την έδρα η εξοργιστική φράση ότι «το κράτος, η αστυνομία και η δικαιοσύνη δεν μπορούν να σώσουν όποιον δεν θέλει να σωθεί». Γιατί, όπως τονίζουν, οι γυναίκες τρέχουν να σωθούν. Η Πηνελόπη άλλαξε κατοικία για να προστατευθεί. Η Κυριακή Γρίβα παρακαλούσε για βοήθεια έξω από το αστυνομικό τμήμα των Αγίων Αναργύρων. Η Κωνσταντίνα στη Μακρινίτσα ζήτησε τη βοήθεια των γονιών της και ειδοποίησε την αστυνομία, αλλά δολοφονήθηκε μαζί με τον αδελφό της που έτρεξε να τη βοηθήσει, ενώ η μητέρα τους τραυματίστηκε και δύο παιδιά έμειναν ορφανά.
Γιατί ο όρος «γυναικοκτονία» πρέπει να μπει στον Ποινικό Κώδικα
Εδώ και πέντε χρόνια, η Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών διεκδικεί με γραπτά αιτήματα, ημερίδες, συνελεύσεις και πορείες την ένταξη του όρου στο ποινικό μας δίκαιο. Έχουν καταθέσει πρόταση νόμου, αναλύοντας γιατί αυτή η αλλαγή είναι κρίσιμη. Η αναγνώριση της γυναικοκτονίας ως ξεχωριστού εγκλήματος δεν είναι μια συμβολική κίνηση. Δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την προώθηση ενός ολόκληρου πλέγματος αιτημάτων που αφορούν την προστασία των γυναικών και των παιδιών τους από τον άντρα που ασκεί έλεγχο, εξουσία και ιδιοκτησία πάνω στο σώμα και την καρδιά τους.
Οι 14 γυναικοκτονίες του 2026: μια λίστα που δεν χωράει στη λήθη
Η δολοφονία της Πηνελόπης προστίθεται σε μια μακρά, τραγική λίστα. Προηγήθηκαν οι γυναικοκτονίες της Νεκταρίας στον Κολωνό, της Μυρτώς στο Αργοστόλι, της Ελευθερίας στο Ηράκλειο, της Βασιλικής στην Καλαμάτα, της Αντιγόνης στη Δράμα, της Σταυρούλας στα Χανιά, της Λίζας στην Κυψέλη, της Γιουλέτας στη Νέα Σμύρνη και της Ασμά στη Ροδόπη. Κάθε όνομα είναι μια ιστορία βίας που δεν σταμάτησε εγκαίρως, μια οικογένεια που θρηνεί, μια κοινωνία που αποτυγχάνει να προστατεύσει.
Η υποβάθμιση της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης και τα έμφυλα στερεότυπα
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση, με την παρέμβασή της στο νέο βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της Γ΄ Γυμνασίου, επιτρέπει την αναπαραγωγή έμφυλων στερεοτύπων. Υποβαθμίζεται η ολοκληρωμένη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, ένα κρίσιμο εργαλείο πρόληψης της έμφυλης και σεξουαλικής βίας, σε αντίθεση με τις κατευθύνσεις των ευρωπαϊκών θεσμών. Η πολιτεία οφείλει να κάνει αυτό που έχει ήδη κάνει πλείστες άλλες χώρες. Να πει την αλήθεια με το όνομά της. Να πει την Πηνελόπη με το όνομά της: γυναικοκτονία.