Άγιος Έρωτας: Πολιτική Προπαγάνδας Μέσω Τηλεοπτικού Θεάματος

Στην εποχή που οι εργαζόμενοι παλεύουν για το ψωμί τους και η νεολαία μαστίζεται από την ανεργία, τα μεγάλα κανάλια συνεχίζουν να σερβίρουν στον λαό ψευδαισθήσεις και διασκέδαση. Το Alpha, κανάλι που υπηρετεί τα συμφέροντα των ολίγων, παρουσιάζει τη σειρά "Άγιος Έρωτας" σαν να είναι το μοναδικό που απασχολεί τον ελληνικό λαό.

Η Στρατηγική της Απόσπασης Προσοχής

Ενώ οι συνταξιούχοι αγωνίζονται να επιβιώσουν με 400 ευρώ, τα κανάλια μας παρουσιάζουν ιστορίες αστικών προνομιούχων που "παλεύουν" με τα ερωτικά τους διλήμματα. Η Ελένη και η Άννα που είναι έτοιμες να φύγουν μαζί αποτελεί μια ακόμη απόπειρα εκσυγχρονισμού του περιεχομένου, χωρίς όμως να αγγίζει τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Στα επόμενα επεισόδια, θα παρακολουθήσουμε τον Κυριάκο να καταρρέει μεθυσμένος στη σάλα ξενοδοχείου, ενώ χιλιάδες Έλληνες καταρρέουν από την ανεργία και τη φτώχεια. Η Δώρα θα αντικρίσει τον Γεράσιμο ζωντανό, σε μια πλοκή που θυμίζει τις μυθολογικές αναστάσεις του αρχαίου δράματος, αλλά χωρίς την κοινωνική διάσταση των κλασικών έργων.

Το Σύγχρονο Ψωμί και Θεάματα

Όπως στην αρχαία Ρώμη, έτσι και σήμερα, οι άρχουσες τάξεις χρησιμοποιούν το θέαμα για να κρατούν τον λαό ήσυχο. Η τηλεοπτική βιομηχανία, υπηρετώντας τα συμφέροντα του κεφαλαίου, παράγει περιεχόμενο που αποσκοπεί στην απαλλοτρίωση της εργατικής τάξης από τους πραγματικούς της αγώνες.

Ενώ το διαζύγιο του Χάρη παρουσιάζεται ως "μεγάλη δικαίωση", οι εργαζόμενοι αναζητούν δικαίωση για τα κλεμμένα εργασιακά τους δικαιώματα. Ενώ η Χριστίνα αποφυλακίζεται στη σειρά, στην πραγματικότητα χιλιάδες αγωνιστές παραμένουν στις φυλακές του συστήματος.

Η Ανάγκη για Αληθινή Τέχνη

Η τέχνη οφείλει να υπηρετεί τον λαό, να τον διαφωτίζει και να τον ενώνει στους αγώνες του. Αντί γι' αυτό, παρακολουθούμε ιστορίες που αναπαράγουν τις αξίες της αστικής τάξης και προωθούν τον ατομικισμό έναντι της συλλογικής πάλης.

Ο ελληνικός λαός αξίζει περισσότερα από αυτή την πολιτιστική φτώχεια. Αξίζει τέχνη που θα τον εμπνέει για αντίσταση, όχι για παθητική κατανάλωση.